TOCZEŃ RUMIENIOWATY

Toczeń rumieniowaty jest chorobą, która wystąpić może w każdym wieku od 3 roku życia do późnej starości, najczęstszą jest jednak w wieku 30-40 lat. Wśród chorych przeważa płeć żeńska. Ze względu na to, że w chorobie tej występują zmiany w stawach, objawy skórne i objawy ze Strony narządów wewnętrznych, słuszne jest określenie tej choroby, jako arthro-dermato-polyvisceritis maligna. Nigdy jednak nie występują wszystkie objawy jednocześnie, a rozmaitość obrazów klinicznych jest tak wielka, że prawie tyle jest postaci tej choroby, ilu jest chorych.

Od innych chorób tkanki łącznej odróżnia się toczeń rumieniowaty wyraźnym udziałem narządów wewnętrznych oraz tym jeszcze, że posiada swoisty odczyn biologiczny w postaci czynnika o charakterze autoprzeciwciała, który wywołuje rozpad jąder białych krwinek. Jeśli surowicę lub osocze chorych zmieszać z zawiesiną białych krwinek lub z zawiesiną szpiku, to po pewnym czasie stają się widoczne białe krwinki obładowane masami rozpadłego jądra, z własnym jądrem zepchniętym na obwód. Komórki te powstają wskutek sfagocytowania rozpadłego jądra innych białych krwinek. Noszą one nazwę komórek LE.

Spośród narządów wewnętrznych najczęstszym zmianom ulegają nerki, co klinicznie ujawnia się w postaci zapalenia kłębków nerkowych. Badaniem biop- tycznym nerek stwierdza się typowe dla tocznia zmiany naczyń włosowatych kłębka, których ściany wskutek rozrostu śródbłonka grubieją, przyjmując wygląd sztywnych pętli, tzw. pętli drutowatych. Typowe również dla tocznia jest występowanie zmian ze strony błon surowiczych w postaci zapalenia osierdzia i opłucnej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>