NIEDOKRWISTOŚCI HEMOLITYCZNE

O zespole hemolitycznym można mówić wtedy, gdy czas życia krwinki czerwonej w krwiobiegu wynosi poniżej 100 dni. Skrócony czas życia erytrocytów może zależeć od nieprawidłowości samych krwinek czerwonych, jak i od czynników pozakrwinkowych. Zależnie więc od przyczyn, które powodują skrócenie czasu życia krwinek czerwonych, niedokrwistości hemolityczne dzieli się na:

-1) uwarunkowane enzymatycznym defektem wewnątrzkrwinkowym (wrodzone) i 2) zależne od czynników pozakrwinkowych (nabyte). W niektórych przypadkach objawy hemolizy występują dopiero wtedy, gdy na krwinkę z utajonym wrodzonym defektem zadziała jakiś czynnik pozakrwinkowy. Istnieją także nieliczne przypadki, w których defekt struktury biochemicznej krwinki jest nabyty.

Nadmierne niszczenie krwinek czerwonych jest zazwyczaj kompensowane żywą wyrównawczą czynnością szpiku kostnego. Objawy kliniczne i wyniki badań laboratoryjnych w niedokrwistości hemoli- tycznej są konsekwencją nadmiernego rozpadu krwinek czerwonych zależą także od wyrównawczej, zwiększonej produkcji krwi. Nadmierne, szybkie niszczenie czerwonych krwinek prowadzi przede wszystkim do niedokrwistości. Jest to zazwyczaj niedokrwistość charakteryzująca się spadkiem liczby krwinek czerwonych, spadek poziomu hemoglobiny jest mniej wyraźny. Krwinki czerwone są normo- lub hiperchromiczne. W zespołach hemolitycznych nie ma strat żelaza. Żelazo uwolnione z rozpadających się ertytrocytów zostaje z powrotem zużyte do budowy nowych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>