LECZENIE OBWODOWEJ NIEWYDOLNOŚCI KRĄŻENIA

Leczenie obwodowej niewydolności krążenia powinno być szybkie i energiczne. W każdym ciężkim przypadku zapaści niezbędne jest podanie tlenu, ogrzanie ciała i włączenie kroplowego wlewania dożylnego. Ilość podanego płynu i jego jakość zależą od przyczyny, która wywołała zapaść. Jeśli zapaść powstała wskutek utraty krwi, płynem tym powinna być krew, w innych przypadkach składa się oh w równych częściach z glukozy 5% i roztworu fizjologicznego chlorku sodowego z dodatkiem witaminy C w ilości 500 mg. Do płynu kroplowego może być dodane osocze w ilości 20 ml na 1 kg wagi lub krew w ilości 10-15 ml/kg wagi. W zapaści towarzyszącej zakażeniom ilość płynu powinna być różna w zależności od przypadku. , .

Po rozpoczęciu wlewu dożylnego stosuje1 sie: strofantynę, jako szybko działający lek nasercowy, Doniosłe znaczenie w każdym ciężkim stanie zapaści mają: cytochrom, beralaza i hydrokortyzon. Dawka dobowa hydrokortyzonu wynosi od 2 do 8 mg/kg na dobę. Przy pierwszych objawach poprawy krążenia wskazane jest podanie kardiamidu w roztworze. 25%, 0,5-1 ml podskórnie, jako leku pobudzającego ośrodek naczynioruchowy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>