Dawka 15-20 ml mrożonego osocza

Dawka 15-20 ml mrożonego osocza na kg wagi ciała na dobę podnosi poziom AHG do 15-20%> normy i na ogół pozwala zahamować mniejsze krwawienia pourazowe i krwawienia do stawów. Przetaczanie osocza w mniejszych ilościach nie daje efektu hemostatycznego i jest zupełnie bezcelowe. Osocze pobierane od dawców adrenalinizowanych jest aktywniejsze. Osocze mrożone jest to osocze grupowe.

Osocze pobrane od dawców z grupą krwi AB nie zawiera izoprzeciwciał anty- -A ani anty-B, można je więc przetaczać biorcom każdej grupy. Osobnik z grupą krwi 0 może otrzymywać osocze każdej grupy, gdyż jego krwinki są niewrażliwe na przeciwciała anty-A i anty-B. Najsłuszniejsze jest jednak przetaczanie osocza jednoimiennego grupowo. Czynnik Rh nie odgrywa roli w produkcji osocza mrożonego, gdyż dawcy krwi nie mają krążących przeciwciał anty-Rh. Osocze powinno być rozmrożone tuż przed podaniem, w temperaturze nie wyższej niż 37°. Świeże osocze płynne zachowuje aktywność czynnika VIII przez 5 do 12 godzin i powinno być podawane w takich samych dawkach, jak osocze mrożone. Krew świeża musiałaby być podawana w dawkach dwukrotnie wyższych.

W przypadkach krwawień samoistnych i niewielkich pourazowych wystarcza przetaczanie osocza jeden raz na dobę. W sytuacjach, w których miejsce krwawienia jest dostępne (Śluzówka nosa, jamy ustnej, skóra), obowiązuje miejscowe tamowanie krwawień. Polega ono na stosowaniu opatrunków uciskowych z przymoczkami z trombiny lub opatrunków z gąbki fibrynogenowej nasyconej trombiną, a następnie na stosowaniu ogólnie (doustnie lub dożylnie) syntetycznych inhibitorów fibrynolizy, np. kwasu epsilon-aminokapronowego. Uzasadnieniem dla leczenia kwasem epsilon-aminokapronowym (EACA) jest stwierdzone u hemofilików krwawiących np. z jamy ustnej wzmożenie miejscowej fibrynolizy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>